Home

Het einde van mijn weken "vrijheid" komt in zicht. De terugreis richting het werk is al begonnen. Langzaam vecht ons dappere bootje zich een weg omhoog tegen stroom, wind en regen. Vooral veel regen. Het slechte weer deed ons schuilen in de haven van het historische stadje Woudrichem.

Woudrichem is ontstaan in de negende eeuw. Op de oeverwal langs de rivier ontstond een marktplaats. Rond het jaar 1000 ontstaat merendeels ten noorden van de Alm een aantal nederzettingen om Woudrichem.De rivier de Maas had toen een andere loop en stroomde niet langs Woudrichem, maar langs Heusden. Later verlegt de hoofdstroom zich naar de Alm en weer later naar de Waal.

 

De ligging aan de rand van Holland aan de rivieren geeft Woudrichem een strategische positie. Zo is de stad in 1405 door de Arkelsen overvallen, door de Geldersen in 1511 en de Spanjaarden in 1573 en kort daarna nogmaals door de Spanjaarden. Daarna wordt het rustiger. Na de Franse tijd wordt het Land van Altena in 1815 definitief Brabants.

In de veertiende eeuw is de stad zo uitgegroeid, dat Heer Willem V van Altena in 1356 Woudrichem het stadsrecht verleent. De graaf van Holland verplaatst in datzelfde jaar de grafelijke riviertol van Niemandsvriend, gelegen in het dorp Sliedrecht, naar Woudrichem. Hierdoor en door andere voorrechten, zoals het visrecht uit 1362 – verleend door Dirk Loef van Horne, de opvolger van Willem V – komt de plaats tot bloei. 

Laten daar nu in 2010, net wanneer wij aanleggen, de jaarlijkse Visserijdagen aan de gang zijn. We vielen dus met onze neus recht in het feestgedruis. Naast het palingroken, manden maken en vis bakken was dit natuurlijk ook weer een uitstekende uitvalsbasis voor wederom een lange duurloop. Even een korte samenvatting: hoge dijken, regen en wind. Heel veel wind. Maar... ik ben lekker uitgewaaid en de kilometers zijn weer gemaakt!

 

 

Het zoete water van Brabant is al enig dagen geleden verruild voor het zoute nat van Zeeland. Helaas kwam er ook vanuit de lucht de nodige nattigheid vallen waardoor we een wat langere tussenstop in Bruinisse maakten. Hoewel het geen optimaal vakantieweer bleek, was het wel een uitstekend loopweertje. Er werd dus maar een lange duurloop ingelast op Schouwe-Duiveland. Inclusief pauze bij een enorme braamstruik met overheerlijke rijpe bramen. Deze vruchtjes vielen bijzonder goed en vol energie liepen de komende kilometers weg. Misschien een goed energie-idee voor een volgend marathon-avontuur?

Vandaag de oversteek gemaakt over de Oosterschelde en de sluis door het Veerse Meer op. Dit 22km lange meer is gelegen tussen de voormalige eilanden Zuid-Beveland, Walcheren en Noord-Beveland. Tijdens de Delta-werken werd deze oude zeearm aan de NW-zijde afgesloten van de Noordzee door de Veerse Dam. In het meer zijn inmiddels de nodige eilandjes aangelegd voor de recreatie. Wij hebben onze intrek genomen aan een mooie steiger op de Haringvreter. Laat dit nu een eilandje zijn wat groot genoeg blijkt te zijn voor een intervaltraining!

Na het avondeten (een pan zelf geraapte mosselen) trek ik de snelle schoentjes aan voor een verkenning. Er blijkt een mooi rondje te liggen wat inclusief het lezen van de bordjes de eerste keer zo"n 10 min duurt. Hierna besluit ik het gas erop te gooien. Ik jaag tussen de bomen door en schrik van een drietal damherten. Gelukkig schrikken zij nog harder van mij en ze nemen de benen. Ook harder dan mij. Door de plassen en de blubber eindig ik het tweede rondje in 6.59. Daarna volgen 6.50 en 6.57. Laatste rondje nog even uitlopen. Een prachtige training waarbij ik werderom geen mens ben tegengekomen. Heerlijk!

Eindelijk is dan de vakantie ook voor mij aangebroken. Ons bootje hebben we opgetuigd en er is een koers uitgezet richting het zuiden. De zon achterna zeg maar. Als tussenstop zijn we enige dagen geleden voor anker gegaan in het nationale park de Biesbosch. Vervolgens vullen we die dagen met uitslapen, kleine klusjes, een boek lezen en een kruiswoordpuzzel. Bezigheden waar ik normaal gesproken niet aan toe kom. Ik geniet van de broodnodige rust. Het nieuwe trainingsschema voor het najaar is via de mail al op de spreekwoordelijke mat gevallen en dat beloofd wat! Voorlopig dus maar even goed bijtanken en energie opdoen.

Natuurlijk zit ik niet helemaal stil. Vanavond maar even de schoenen uit de kast gehaald voor een loopje. Maar wanneer je voor anker ligt in een prachtig natuurgebied omgeven door water, moet je creatief zijn in het vinden van een parcours. Eerst maar met het bijbootje en de roeispanen richting vaste land. Midden in de Biesbosch liggen drie zogenaamde spaarbekkens. Deze enorme waterbassins zijn van het Waterwinningsbedrijf Brabantse Biesbosch en zorgen sinds 1973 voor de drinkwaterproductie van Zuid-West Nederland. Per seconde wordt zo'n 5500 liter natuurlijk gezuiverd water verspreid naar diverse afnemers. Ik kies  "de Gijster" uit voor mijn rondje, de grootste van de drie. Om de plas ligt een mooie strook asfalt met een lengte van 8400 meter. Ideaal voor een pittige tempoduurloop. Ik doe maar even net of ik de bordjes "verboden toegang" niet heb gezien...

Een beetje stram begin ik aan de eerste kilometers. Een aalscholver die op een paaltje zijn veren zit te drogen kijkt me verbaasd na. De vele vissenkoppen en graten op de kant verraden dat er hier eten genoeg voor hem is. Al snel begin ik op te warmen en kan het tempo wat omhoog. Halverwege passeer ik een kleine kolonie nijlganzen. Ik word begroet met een luid gak-gak. Hierna kiezen ze al sissend voor een veilige toevlucht in het water. Het zonnetje kleurt de hemel rood en met rechts de bomen van de Biesbosch en links een uitgestrekte watervlakte is het heerlijk lopen. Afgezien van nog een verdwaalde haas kom ik geen levend wezen meer tegen. Heerlijk!

Na iets meer dan 16 prachtige kilometers roei ik terug om een welverdiende douche te nemen. Morgen weer lekker uitslapen.

 

 

 

 

 

 

 

Mizuno

 

&

 

Run2Day Amersfoort

  

http://www.run2day.nl/